سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
178
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
قوله : و هو اخراج النّصاب : ضمير [ هو ] به شرط راجعست . قوله : و لا كذا : يعنى و لا يسقط القطع . قوله : لو نقصت قيمته بعد الاخراج : ضمير در [ قيمته ] به مال مسروق برمىگردد . قوله : و ان كان قبل المرافعة : ضمير در [ كان ] به نقص قيمت راجعست . متن : و لو ابتلع النصاب كالدينار و اللؤلؤة قبل الخروج فإن تعذر إخراجه فلا حد ، لأنه كالتالف و إن اتفق خروجه بعد ذلك و إن لم يتعذر خروجه عادة قطع ، لأنه يجري مجرى إيداعه في وعاء و يضمن المال على التقديرين ، و أرش النقصان . فرع [ حكم سارق كه نصاب را قبل از اخراج ببلعد ] شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اگر سارق پيش از آنكه نصاب را از حرز خارج كند بلعيد پس در صورتى كه اخراجش از احشاء و معده ممكن نباشد حدّى بر او نيست . شارح ( ره ) مىفرماين : مثلا سارق خود را بحرز رسانيد و در آن دينار و لؤلؤ يافت و قبل از آنكه آنها را از حرز بيرون بياورد در دهان انداخت و بلعيد و سپس از حرز خارج گرديد حال اگر بيرون آمدن آنها از معده ممكن نباشد البته دستش را قطع نخواهند نمود زيرا مال مزبور مسروق ناميده نشده بلكه تالف به حساب مىآيد اگرچه بعدا بر سبيل قضاياى اتّفاقيّه خارج و با فضولات بيرون بيايد . ولى اگر خروجش از معده امر غير ممكن نبوده بلكه عادى باشد دستش